13 Ekim 2011 Perşembe

Üniversite , eskişehir ve özgürlük

  Her öğrencinin hayalidir üniversite herhalde. Herkesin vardır bir amacı. Ben o amacımın %50sini tamamlayanlardanım. Hayallerime bir adım daha attım. Gerçi derslerimin daha başlamamış olması sinirimi bozsada eğitim bilimleri kitaplarııı ve iölp tarafından verilen bütün ingilizce kitaplarım gururumu okşamadı değil haaannii. Çok hoşlarr yaa hiç para vermeden aldığım ilk ingilizce kitaplarım gerçi o kadar harç ödersem dönem başına bana oxford ve longmanın bütünü serisini getirmeleri lazım yaa hadii neeysee . Üniversiteyi kazanıncada otamatik olarak da özgürlüğünüde kazanmış oluyorsun abi. Gerçi biz en geç 9a kadar gezebiliyoruzz sonra tıpış tıpış yurda ama olsun kimseye hesap vermeme derdi kadar müthiş bir şey yok. Hee bu kadar güzelliğin yanında kötü olan şeylerde var tabiikii. Mesela insan evini özlüyor, televizyon karşısında istediğini izleyebilmeyi özlüyor, koltuğunu özlüyor ( sürekli yatak arasında olunca haliyle ) sonraaa en kötüsüde annesinin biricik veee o şahaaaneee yemeciklerini özlüyorrr :( laaann özlemiceği şeyi özlüyorrr insannnn.. Neysee artık bayramdan sonra sağ olursam üniverste maceralarımı aktarmayı düşünüyorum.. Ben artık öğretmen parçası sayılırım.. Sevgiyle ve esen kalııınnn see u bebişler.

9 Haziran 2011 Perşembe

Mezuniyett

  Her insanın unutamadığı bir kaç anısı vardır. Mezuniyette bunların içinde yer alır herhalde.. Benimde alıcak lise mezuniyetim :) Yanii tüm aksiliklerin beni bulmasına rağmen çok eğlenceliydi. Uyduruk bir grup, çalınan şarkılar, söylenen sözler, şıklık yarışları falan.. Kısacası liseyide bitirdik ve çocuklarımıza hatttaaa torunlarımıza anlatıcağımız lise anılarımızda oldu. Ne garip daha ben lise 1e başladığım günleri hatırlıyorum.. Ama bak zaman akıyor iştee mezun bile oluyoruzz.. .Hey gidi günler heyyy.. Büyüdük valllaa + dünyaya gelen büyüyor demek istiyorum.
  Mezun olmamın en güzel yanııda artık hiç bir işim e-okuldan halletmek zorunda kalmıcağımdır. Kendimi kötü hissediyordum oraya girip bir şeyler bakınca.. Daha çocukmuşum gibi geliyordu. Neyse ki bitiyor o günler. Tabii yinede Allah arattırmasın :) Haftayada karneyi aldık mı liseyle bir diploma bağlantımız kalıyor onuda üniversti için aldık mı kimse sen liseli misin daha diyemez kocccuum. Okuyom ben ya dicem onlara ahahah saçmaladım yine neyseeeee :)) farketmişken söyliiiiimm formumu kaybetmişim :(( neyse neyse neyse + yine neyse rahattszlık verdik kusura bakmayınnn.

16 Mayıs 2011 Pazartesi

Olmak ya da olmamak!

Ayy ben bu olmak ya da olmamayı çok saçma bulurdum. Ama işte başına gelmeye görsün. Arabesk falan modumdayım o derece. Ahh ahhh... Olmak ya da olmamak. Yani facebookun olması ya da olmaması işte tüm mesele bu! Facebookumm yoksa beni arayan soran dostcağızlarımda(!) yok varsa sevgi sözcükleri buluşma sözcükleri falan hepsiciği var. Ulan ne kölesi olmuşuz şu hayatın. Telefon falan onuda unutmuşuz ne arıyorlar ne soruyorlar sadece facebookun varsa duvarına hayatım seni çok özledim, seviliyorsun canımmm <3 tarzdan şeyler yazılır. Yazık be yazıkk! Ölmüşüz gömenimiz yok demek ne derece doğru bilemedim şimdi ama öyle bir şey işte. Efkarlıyım lan bu gece. Günlerdir donuk olan facebookumu ve facebookun sayın saygılı sahibi 48 saat gibi kısacık bir müddet koyduğu için bu gerçeklerle yüzleşemiyordum. Twitter yetiyordu abi. Bir açtım facebooku( tabii açmadaki amacım yine farklı) neyse bir açtım böyle herkes kendi havasında birinin duvarına seni seviyorum gibi dediğim şeyler. Yuhh dedim. Bu kadar mı değersiizim, yooğğ yoğğ olamam dedim, ama olmuşum. Ağladım ağladım ama ne çare içim hala bir acayip. Üzülüyorum yaa üzülüyorum. Unutulmak koyuyor bana. Durun çocukluğuma inicem bakıcam ne var orda kim ne darbe atmış bana. Neyse işte olmak ya da olmamak işte tüm mesele bu! Hayrrlı cumalar efenim iyi bayramlar tatlı bol şekerli rüyalar :))

14 Mayıs 2011 Cumartesi

Cumartesii Travması

Her hafta bu cumadan bütün işlerimi halledip, bitirip cumartesi pazara rahat giricem diyorummm. Yalaaaaan! Kendime verdiğim hiç bir sözü tutamadığım gibi bunuda tutamıyorum. Her cumartesii aynı vaka; testlerle boğuşmak. Ve saat 10 olduktan sonra nedense bitireceğime dair bütün umut ışıklarım teker teker sönüyor. Yazık ulen bana. Bir yığın ödev biri yığın passage bir yığın vocabulary. Bende insanımmmm :'( Bu arada uzun zamandırda (yaklaşık 4 5 gün) buraya yazmadığımı farkettim. Üzüldüm olum. Boşuna mı açtım ben burayı? Zaten bende de öyle bir şey varki her zaman ilk anında hevesim vardır. Sonra o heveslerim hava su toprağa karışır yok olur. Bunun da yok olmaması için burada zırvalıyorum işte gece gece. Zaman kaybıı! Halbuki gitsem buralardan; çıksam twitterdan, hazır facede donuk git deli gibi harıl harıl çalış diğğmii? Yok nerde bendee! Neyse elim yoruldu sonra devam ederim sevgili barbie günlük :)) ahahaha çocukluğumu hatırladım. Hatırlamışken bir arada onları okuyayım ben :) Öperim ellerinizden gözlerinizden. Allaha ıslmarladık uğurlar olsun :):):D

10 Mayıs 2011 Salı

Kararsızlığımın kararsızlığı budur .

Şu üniversite sınavları sayesinde ne olcağımı kestiremez haldeyim. Napıcam olum ben diyorum bazeeen :) Neyse ki yabancı dil bölümünde olup meslek seçim alanım dar. Ama diğer diller kafamı kurcalıyor. Almancayı çok iyi biliyormuşum gibi bir de almanca diline mi gitsem diyorum ahahaha. Sonra birde nereye gitsem sıkıntısı var. Lan sankii yapmışım Ygs'den 400 puanı ingilizceyide 80de 80 olarak garantilemişimde üniversite beğenmez oldum. Bütün hepsiii özgeeee gelsiiin falan diyorlar sanki. Neyse burda bunu yazarken aklıma geldide benim yarın coğrafya sınavım var. Biraz çalışmak lazım sonrasıda kopya falan olur herhalde. :)) Çüüüüzzzz.

Yansın dünyaa!